Pierwsza sobota miesiąca na Jasnej Górze: tysiące wiernych w modlitwie wynagradzającej

Szóstego czerwca Jasna Góra ponownie stanie się miejscem wyjątkowego skupienia: przypada wtedy pierwsza sobota miesiąca, a wraz z nią tradycyjna modlitwa pierwszosobotnia, która od lat przyciąga tłumy pielgrzymów. Wierni przyjeżdżają nie tylko z różnych stron Polski, ale także z zagranicy - i co miesiąc tworzą na jasnogórskich błoniach oraz w sanktuarium wielką wspólnotę modlitwy.

Modlitwę animuje Bractwo Najświętszej Maryi Panny Królowej Korony Polski

Jak co pierwszą sobotę, organizację i prowadzenie modlitwy podejmuje Bractwo Najświętszej Maryi Panny Królowej Korony Polski. To właśnie ta wspólnota animuje czuwanie, wyznacza jego rytm i przypomina o intencjach, które są sercem pierwszosobotniego nabożeństwa.

W centrum modlitwy znajduje się zawierzenie: uczestnicy oddają Maryi siebie oraz swoich najbliższych. Równocześnie podejmują intencję wynagrodzenia Niepokalanemu Sercu za zniewagi - to motyw, który stale powraca w pierwszosobotnich spotkaniach na Jasnej Górze i nadaje im charakter nie tylko osobistej pobożności, lecz także modlitwy w imieniu innych.

Stała tradycja i pielgrzymkowy wymiar wydarzenia

Pierwszosobotnie zawierzenie ma na Jasnej Górze wymiar masowy: każdego miesiąca gromadzi tysiące osób. Dla wielu pielgrzymów jest to stały punkt w kalendarzu, a dla innych - okazja do jednorazowego przyjazdu, by dołączyć do modlitwy prowadzonej przez Bractwo Najświętszej Maryi Panny Królowej Korony Polski.

• Szóstego czerwca przypada pierwsza sobota miesiąca.
• Miejscem modlitwy jest Jasna Góra.
• Nabożeństwo animuje Bractwo Najświętszej Maryi Panny Królowej Korony Polski.
• Intencją jest oddanie siebie i najbliższych oraz wynagrodzenie Niepokalanemu Sercu wszelkie zniewagi.
• Zawierzenie co miesiąc gromadzi tysiące osób z Polski i z zagranicy.

Wydarzenie pozostaje jednym z tych momentów, gdy Jasna Góra - obok codziennego rytmu sanktuarium - szczególnie mocno wybrzmiewa jako miejsce spotkania ludzi, którzy przyjeżdżają z konkretną intencją i wracają do domów z poczuciem uczestnictwa w większej, międzynarodowej wspólnocie wiary.