Adolf Gloc
Biografia
Adolf Gloc urodził się w Częstochowie 16 września 1907 roku. Po ukończeniu ewangelickiej szkoły powszechnej i gimnazjum im. Henryka Sienkiewicza w Częstochowie (ukończył w 1927 r.) podjął studia teologiczne na Wydziale Teologii Ewangelickiej Uniwersytetu Warszawskiego. W czasie studiów był członkiem Koła Teologów Ewangelickich oraz Koła Studentów Ewangelików Filadelfia. Studia ukończył w styczniu 1933 roku. Został ordynowany na księdza w marcu 1933 roku przez biskupa Juliusza Burschego. Następnie skierowany do pracy w Łodzi jako prefekt szkół powszechnych oraz do prac pomocniczych w Organizacji Polaków Ewangelików, przekształconej później w Polską Parafię Ewangelicką, której został wikarym. W 1938 roku mianowany kapelanem pomocniczym przy DOK Łódź.
Po wkroczeniu Niemców do Łodzi w grudniu 1939 roku aresztowany przez Gestapo i osadzony w więzieniu. Zwolniony z więzienia w połowie 1940 roku. Wyjechał do Częstochowy znajdującej się w Generalnym Gubernatorstwie, gdzie przebywał do zakończenia wojny. W lutym 1945 Tymczasowy Konsystorz skierował go ponownie do pracy w Łodzi. Został proboszczem administratorem parafii św. Jana i jednocześnie parafii w Aleksandrowie, Hucie Bardzińskiej, Konstantynowie, Poddębicach, Nowosolnej, Brzezinach, Turku, Zgierzu, Ozorkowie i Łęczycy. W latach 1945–1951 pełnił funkcję Radcy w Tymczasowym Konsystorzu. W latach 1950–1952 i następnie 1966–1979 był konseniorem Diecezji Warszawskiej. W kwietniu 1952 wybrany proboszczem parafii św. Mateusza. Funkcję pełni do momentu swojej śmierci w 1979 roku.
Odznaczony za działalność społeczno-charytatywną m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi, Odznaką Tysiąclecia Państwa Polskiego i Medalem 30-lecia Polski Ludowej.