Alfred Franke
Biografia
Alfred Franke urodził się w rodzinie ewangelickiej w Częstochowie 12 grudnia 1895 roku. Był synem Adolfa Franke, radnego miasta, oraz jego żony Wandy Schleicher.
Po studiach medycznych na Uniwersytecie Warszawskim w 1920 roku wstąpił na ochotnika do Wojska Polskiego i brał udział w obronie Lwowa. 1 stycznia 1920 został mianowany podporucznikiem sanitarnym w baonie zapasowym 5. pułku piechoty Legionów.
Po wojnie wrócił do Częstochowy, gdzie objął stanowisko lekarza w szpitalu, zaangażował się w Towarzystwo Lekarskie oraz działalność charytatywną wśród młodzieży ewangelickiej i został koordynatorem miejskiego szpitala.
W 1927 powołał w Częstochowie Stowarzyszenie Pracy Społeczno-Wychowawczej im. Marszałka Józefa Piłsudskiego; od 1930 był jego prezesem. Był aktywny w organizacjach kombatanckich, wiceprezesem Klubu Ogólno-Sportowego „Victoria” oraz inicjatorem i pierwszym prezesem Koła Sportowego „Brygada”.
W przededniu II wojny światowej został zmobilizowany; w sierpniu 1939 roku pełnił funkcję komendanta szpitala wojskowego w Równem, skąd po agresji sowieckiej został aresztowany i przewieziony do obozów w Szepietówce i Starobielsku. Jego nazwisko widnieje na listach zamordowanych w siedzibie NKWD w Charkowie w 1940 roku, choć nie ma pewności co do jego losu. Po wojnie pojawiały się sprzeczne informacje; rodzinie mieli zgłaszać się oficerowie, którzy widzieli go w obozie w Archangielsku w 1945 roku. Na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie znajduje się tablica pamiątkowa na rodzinnym grobowcu Alfreda Franke.
W 2003 roku w Częstochowie odsłonięto tablicę pamiątkową na domu, w którym mieszkał.
Życie prywatne: W 1925 ożenił się z Elżbietą Buhle (1906–1972), jedną z najlepszych tenisistek w Polsce; mieli troje dzieci: Halinę, Irenę i Tadeusza. W 1938 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi.