Andrzej Jerzy Chwalba
Biografia
Andrzej Jerzy Chwalba, urodzony 11 grudnia 1949 roku w Częstochowie, jest polskim historykiem i eseistą, profesorem nauk humanistycznych i wykładowcą Uniwersytetu Jagiellońskiego, specjalizującym się w historii XIX wieku, relacjach polsko-rosyjskich, historii najnowszej Polski oraz dziejach Krakowa.
W latach 1996–1999 pełnił funkcję dziekana Wydziału Historycznego UJ, a w latach 1999–2005 był prorektorem ds. dydaktyki. Był inicjatorem powołania i wieloletnim kierownikiem Zakładu Antropologii Historycznej w Instytucie Historii UJ. Do września 2025 r. pełni funkcję wiceprezesa Polskiego Towarzystwa Historycznego oraz inicjator i organizator Kongresu Zagranicznych Badaczy Dziejów Polski w Krakowie.
Autor licznych prac z zakresu historii Polski XIX wieku, rosyjskich relacji oraz dziejów Krakowa, m.in. podręcznika Historia Polski 1795–1918. Jego książki były wielokrotnie nagradzane, a sam autor wyróżniony został licznymi nagrodami krajowymi i międzynarodowymi.
W młodości był związany z Polską Zjednoczoną Partią Robotniczą (1977–1981) i działał w podziemnym ruchu „Solidarność”; pracował także w Chrześcijańskim Uniwersytecie Robotniczym i redagował pismo Alternatywy. W okresie transformacji brał udział w różnych inicjatywach politycznych.
W 1999 zaproponowano mu stanowisko Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej; kandydatura została zaakceptowana, lecz w 2000 zrezygnował z ubiegania o to stanowisko po ujawnieniu informacji o jego przynależności partyjnej. Poza pracą naukową był promotorem około 30 prac doktorskich; kierował Zakładem Antropologii Historycznej UJ aż do 2021 r.