Bonifacy Dymarczyk
Biografia
Bonifacy Dymarczyk, ps. Boniek, urodził się 3 kwietnia 1951 roku w Częstochowie. W młodości ukończył II Liceum Ogólnokształcące im. Romualda Traugotta w Częstochowie i studiował na Politechnice Częstochowskiej, gdzie zaangażował się w studencki ruch artystyczny.
W latach 60. i 70. był liderem kabaretu „Adios Muchachos” (założonego wspólnie z Marianem Gorzeckim i Kazimierzem Nocuniem). Miejscem prób był klub studencki „Wakans”.
Z kabaretem dwukrotnie wystąpił podczas studenckiego festiwalu FAMA, zdobywając w 1977 roku I nagrodę. W wyniku akcji operacyjnego sprawdzenia kryptonim „Anegdota” zespół otrzymał zakaz występów, a następnie zmienił nazwę na „Żegnajcie chłopcy”.
W 1982 roku rozpoczął pracę w Teatrze im. Adama Mickiewicza w Częstochowie, z którym był związany do końca życia. Był inspicjentem i aktorem.
Zagrał także w filmie Darmozjad polski w reżyserii Łukasza Wylężałka.
Był członkiem ZASP. Od 2000 brał udział w wieczorach Sceny „Błazen”.
Ostatnie lata życia poświęcił na pisanie bajek i piosenek dla częstochowskiego teatru, a także reżyserię (m.in. Balladyna i Wesele wspólnie z Adamem Hanuszkiewiczem, Łysa śpiewaczka wspólnie z Henrykiem Talarem oraz Mayday i Okno na parlament wspólnie z Wojciechem Pokorą).
Tworzył także krótkometrażowe filmy satyryczno-polityczne. Jego Potrójny tryptyk z muzyką Janusza „Yaniny” Iwańskiego został pośmiertnie pokazany na IV Ogólnopolskim Przeglądzie Filmów Amatorskich „Klatka”.
W grudniu 2003 roku, wracając do domu po próbie w teatrze, został napadnięty i pobity. Zmarł kilka tygodni później w szpitalu. Wątek pobicia pojawił się w jego twórczości, m.in. w scenie z filmu „Potrójny tryptyk” i w piosence „Nie zrobicie metropolii z Częstochowy”.