Juda Michał Hertz
Biografia
Juda Michał Hertz urodził się 26 listopada 1867 w Częstochowie. Był polskim inżynierem chemikiem żydowskiego pochodzenia. Był synem Jeruchema (Jakuba) Hertza i Zysli (Zofii) z d. Werde. Jego bratem bliźniakiem był Szlama Hertz, ojciec innego znanego tomaszowianina Alfreda Gabriela Hertza (1898–1942). Michał Hertz poślubił Eugenię Hartman (1878–1943). Miał z nią syna Jana Adolfa Hertza (1905–1940) oraz córkę Halinę Marię (ur. 23 listopada 1908 w Tubize, Belgia).
Edukację ukończył we Francji i Belgii. Pracował jako inżynier w fabryce sztucznego jedwabiu w Tubize (Belgia). W roku 1911 powrócił do kraju. Od początku istnienia Tomaszowskiej Fabryki Sztucznego Jedwabiu (1911) był bliskim współpracownikiem Feliksa Wiślickiego, dyrektora zarządzającego zakładu. W 1933 r. przejął jego stanowisko, gdy Wiślicki objął funkcję prezesa Zarządu Spółki Akcyjnej TFSJ.
Podczas kryzysu lat 30. XX wieku Michał Hertz wraz z żoną Eugenią angażował się w liczne inicjatywy dobroczynne i socjalne. Był m.in. przewodniczącym Komitetu Obywatelskiego Pomocy Społecznej, powołanego z polecenia starosty brzezińskiego. Wspierał założenie parafii Najświętszego Serca Jezusowego w Tomaszowie Mazowieckim.
Z inicjatywy Michała Hertza powstało przed II wojną światową pierwsze urzędnicze osiedle mieszkaniowe nad rzeką Wolbórką w Tomaszowie Mazowieckim. Nazwane po wojnie na cześć Hertza - Michałówkiem.
Hertz przyczynił się również do budowy Kościoła pw. Michała Arachanioła przy ulicy Spalskiej. Była to druga parafia rzymskokatolicka w Tomaszowie. Obecnie Kościół pw. Serca Jezusowego.
W okresie okupacji w dniach 3–4 września 1939 uczestniczył w akcji gaszenia pożarów w Tomaszowskiej Fabryce Sztucznego Jedwabiu po intensywnych nalotach, bombardowaniach i ostrzeliwaniach lotnictwa nazistowskiego. Dzięki ofiarności załogi udało się opanować pożary i nie dopuścić do wybuchu niebezpiecznych materiałów chemicznych. Przed wkroczeniem okupanta Michał Hertz opuścił Tomaszów Mazowiecki i przeniósł się do Warszawy. Ukrywał się po aryjskiej stronie. Został zabity wraz z żoną przez gestapowców.
Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 196-3-28).