Kazimierz Browicz
Biografia
Kazimierz Browicz urodził się 17 grudnia 1925 roku w Częstochowie. Podczas II wojny światowej kontynuował naukę w tajnych kompletach; w 1942 roku został aresztowany przez Gestapo i zesłany do pracy przymusowej w Austrii. Rodzice i siostra trafili do obozów koncentracyjnych, ojciec zginął w Majdanku, matka w Oświęcimiu. Zbiegł z robót w 1943 roku i pod zmienionym nazwiskiem zamieszkał u rodziny w Warszawie. Na co dzień pracował w straży pożarnej, równolegle skończył dwie ostatnie klasy liceum. Brał czynny udział w powstaniu warszawskim w roku 1944; po jego upadku został internowany w obozie przejściowym w Pruszkowie. Po udanej ucieczce, do wyzwolenia kraju przebywał w Częstochowie. Maturę zdał w 1945 roku.
W 1945 roku rozpoczął studia na tzw. Kursach Akademickich w Częstochowie, na Wydziale Ogólno-Przyrodniczym. W latach 1945–1949 studiował na Wydziale Rolniczo-Leśnym Uniwersytetu w Poznaniu.
Dyplom magistra leśnictwa uzyskał za pracę dyplomową Pnącza w Arboretum Kórnickim (wydrukowana w 1952 roku). Stopień doktora uzyskał w 1959 roku na Wydziale Leśnym Wyższej Szkoły Rolniczej w Poznaniu (za pracę pt. Gatunki z rodzaju Cotoneaster Ehrh. w Polsce), stopień doktora habilitowanego otrzymał w roku 1963 na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu (monografia rodzaju Colutea). Dzięki dużej aktywności naukowej Browicz w roku 1970 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1978 profesora zwyczajnego.
Od 1983 członek korespondent Polskiej Akademii Nauk, od 1998 członek rzeczywisty PAN.
Pracę naukową rozpoczął w 1947 roku jako student trzeciego roku, na stanowisku asystenta w Zakładzie Badania Drzew i Lasu Fundacji Kórnickiej. W latach 1949–1956 pracował w Poznaniu, początkowo jako młodszy asystent w Zakładzie Botaniki Ogólnej i Fitopatologii Uniwersytetu Poznańskiego następnie jako starszy asystent (1950) i adiunkt (1951).
Po przyłączeniu Wydziału Leśnego do Wyższej Szkoły Rolniczej pracę kontynuował w Zakładzie Botaniki Leśnej, początkowo pod kierunkiem prof. L. Mroczkiewicza, a następnie dr. S. Kościelnego. W latach 1956–1991 pracował w Zakładzie Dendrologii i Pomologii PAN w Kórniku, późniejszy Instytut Dendrologii PAN. Od roku 1964 objął stanowisko docenta w Zakładzie Dendrologii PAN w Kórniku. Od 1965–1991 kierownik Pracowni (potem Zakładu) Systematyki i Geografii, od 1966–1973 i w latach 1982–1991 zastępca dyrektora Zakładu Dendrologii do spraw naukowych. W 1991 roku przeszedł na emeryturę.
W latach 1947–1960 pracował nad introdukcją i aklimatyzacją obcych gatunków drzew i krzewów w Polsce. W tym okresie brał udział także w przygotowaniu pierwszego podręcznika dendrologii. W latach 1958–1970 zajmował się systematyką i geograficznym rozmieszczeniem różnych gatunków drzew i krzewów występujących w stanie dzikim takich rodzajów jak Sorbus, Ligustrum, Daphne, Genista itd. W latach 1963–1982 był autorem Atlasu Rozmieszczenia Drzew i Krzewów w Polsce (w języku polskim, angielskim i rosyjskim). Przez szereg lat profesor Browicz był redaktorem tego wydawnictwa i autorem większości zamieszczonych w nim map i tekstów. Od roku 1968 jego zainteresowania naukowe dotyczyły flory drzewiastej południowo-zachodniej Azji i wschodniego Śródziemnomorza. Dorobek naukowy profesora obejmuje 265 publikacji, w tym 225 opracowań oryginalnych oraz 5 książek. Browicz opisał około 90 nowych taksonów, w tym 2 nowe rodzaje. Na emeryturze opublikował 30 prac związanych z chorologią.
Kazimierz Browicz był bardzo aktywny: od roku 1948 należał do Polskiego Towarzystwa Botanicznego, pełnił m.in. funkcję sekretarza Sekcji Dendrologicznej. Od roku 1959 był członkiem International Dendrology Society. Od 1975 członek OPTIMA – Organization for Phyto-Taxonomic Investigation of the Mediterranean Area. Od 1974 roku członek Komitetu Botaniki PAN, w latach 1981–1987 pełnił funkcję przewodniczącego. Od roku 1985 był honorowy członek Czechosłowackiego Towarzystwa Botanicznego. Od 2001 roku członek honorowy Polskiego Towarzystwa Botanicznego.
Ordery, odznaczenia: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1969), Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1986); Medal XXV-lecia Polskiej Akademii Nauk (1984); International Honor Award for outstanding contribution to the world"s knowledge of woody plants (1991); Medal im. Władysława Szafera (1998); Nagroda premiera za opracowanie kilkunastotomowej Chorologii (2001).
Miejsce spoczynku: Został pochowany w Poznaniu na cmentarzu parafialnym przy ulicy Nowina na Jeżycach (kwatera P, rząd 9, grób 8).