Kazimierz Karol Busler

Kazimierz Karol Busler urodził się 24 stycznia 1894 w Częstochowie w rodzinie Antoniego i Agnieszki z Pietrzykowskich. Uczył się w szkołach realnych w Częstochowie i Lwowie, a później w gimnazjum Kuropatwińskiego, z którego został usunięty za działalność niepodległościową. Udzielał się w Polskich Drużynach Strzeleckich, uczestniczył w kursie instruktorskim w Nowym Sączu, a następnie został skierowany na Oleandry, skąd jako jeden z czterech częstochowian wyruszył 6 sierpnia 1914 w składzie 1 kompanii kadrowej do Królestwa Polskiego. Służył w 1 plutonie, następnie został 1 lutego 1915 przeniesiony do kawalerii. Służył kolejno w trzecim, drugim i pierwszym szwadronie 1. Pułku Ułanów Legionów Polskich. Od 6 lutego do 1 kwietnia 1917 był słuchaczem kawaleryjskiego kursu podoficerskiego przy 1. Pułku Ułanów w Ostrołęce. Kurs ukończył z wynikiem bardzo dobrym. Był wówczas kapralem. Później został mianowany wachmistrzem.

Od listopada 1918 służył w Wojsku Polskim w stopniu porucznika jako oficer I Pułku Szwoleżerów. Brał udział w walkach o Wilno w kwietniu 1919. 18 lutego 1928 awansował na majora ze starszeństwem z 1 stycznia 1928 i 34. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. 29 stycznia 1929 został przeniesiony do kadry oficerów kawalerii z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Gabinetu Ministra Spraw Wojskowych na stanowisko adiutanta przybocznego ministra, marszałka Polski Józefa Piłsudskiego, z którym był prawdopodobnie spokrewniony. 17 stycznia 1933 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1933 stopień podpułkownika w korpusie oficerów kawalerii i 13. lokatą. W styczniu 1934 został przeniesiony do Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych na stanowisko kierownika Samodzielnego Referatu Personalnego. W 1936 został zastępcą dowódcy 5. Pułku Ułanów w Ostrołęce. W 1938 objął dowództwo 10. Pułku Ułanów w Białymstoku. W czasie kampanii wrześniowej 1939, 6 października dostał się do niewoli niemieckiej pod Kockiem. Zmarł 25 kwietnia 1945 w obozie jenieckim w Murnau.