Krystyna Falińska
Biografia
Krystyna Falińska urodziła się 5 sierpnia 1932 roku w Częstochowie. Studia ukończyła w 1969 roku na Wydziale Przyrodniczym Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Łodzi. Była związana z Uniwersytetem Warszawskim i Białowieską Stacją Geobotaniczną UW, gdzie organizowała zajęcia terenowe dla studentów. Doktorat uzyskała w 1969 roku, habilitację w 1973 roku. Przez wiele lat pracowała w Instytucie Botaniki im. Władysława Szafera PAN; w 1988 roku została profesorem nadzwyczajnym, a w 1992 roku tytułem profesora zwyczajnego. W 2002 roku przeszła na emeryturę.
Jej działalność naukowa koncentrowała się na rytmie sezonowym zbiorowisk leśnych oraz ekologii i demografii roślin w procesie sukcesji. Zajmowała się również rolą banku nasion w dynamice roślinności i metodami ich badań oraz ekologią gatunków klonalnych. Rozwinęła badania populacyjne w Instytucie Botaniki PAN, korzystając z Białowieskiej Stacji Geobotanicznej UW jako zaplecza do prowadzenia długoterminowych obserwacji stałych powierzchni leśnych i łąkowych, w tym łąk nad Narwką. Serii ponad 30 lat obserwacji doprowadziły do lepszego zrozumienia mechanizmów sukcesji i roli banku nasion.
Jej prace i podręczniki stały się jednymi z najczęściej cytowanych w Zakładzie Ekologii IB PAN, zdobyły znaczące miejsce na arenie międzynarodowej i były nagradzane. Do najważniejszych należą: Osobnik, populacja, fitocenoza (1990), Plant demography and vegetation succession (1991) i Ekologia roślin (1997). Była także aktywna w pracach komisji PAN i rad instytutowych, między innymi jako członkini Rady Naukowej Instytutu Botaniki im. Władysława Szafera oraz Komitetów Botaniki i Ekologii.
Oprócz badań nad Puszczą Białowieską brała udział w międzynarodowych badaniach geobotanicznych we Włoszech oraz w tajdze syberyjskiej.