Maria Białobrzeska

Biolożka
27.04.1921 03.09.2004 Częstochowa

Biografia

Maria Białobrzeska urodziła się w Częstochowie w 1921 roku. Jej ojcem był Zygmunt Białobrzeski, matką Zofia z domu Zborowska. Podczas okupacji ukończyła tajne komplety, zdała tajną maturę w 1941 roku i podjęła pracę w aptece w Krzepicach, gdzie pracowała do 1944 r. W roku 1945 Państwowa Komisja Weryfikacyjna wydała jej świadectwo maturalne.

W październiku 1945 r. podjęła studia na Uniwersytecie Jagiellońskim, które ukończyła 30 października 1952 r., uzyskując tytuł magistra filozofii w zakresie botaniki. Praca dyplomowa, której promotorem był prof. Władysław Szafer, była wykonywana pod kierunkiem profesor Janiny Jentys-Szaferowej i dotyczyła porównania właściwości morfologicznych i biologicznych brzōzy ojcowskiej, brzōzy brodawkowatej i ich mieszańca. W tym czasie, od 1 września 1950 do 31 sierpnia 1953 r., pracowała jako paleobotanik w Pracowni Paleobotaniki Czwartorzędu w Krakowie, jednostce Państwowego Instytutu Geologicznego w Warszawie.

W 1953 roku związała się z Instytutem Botaniki PAN w Krakowie, gdzie pracowała w Zakładzie Zmienności Roślin do przejścia na emeryturę w 1991 roku. Przyjęta na stanowisko asystenta, awansowała na starszego asystenta (1954), adiunkta (1954) i adiunkta stabilizowanego (1965). Stopień naukowy doktora botaniki uzyskała na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi UJ w 1966 r. za rozprawę o zmienności liści i owoców grabu w analogicznych zespołach Puszczy Białowieskiej, Boreckiej i Niepołomickiej, oraz w lasach karpackich. Promotorem pracy była prof. Jentys-Szaferowa.

Od 15 września 1951 roku była członkiem Polskiego Towarzystwa Botanicznego oraz Związku Zawodowego Nauczycielstwa Polskiego. W latach 1972–1992 pełniła funkcję skarbnika Oddziału Krakowskiego PTB. Została pochowana na Cmentarzu Batowickim w Krakowie (kwatera A4-14-5).

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Obroniła doktorat z botaniki na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi UJ w 1966 r. za pracę o zmienności liści i owoców grabu w analogicznych zespołach Puszczy Białowieskiej, Boreckiej i Niepołomickiej, oraz w lasach karpackich.
Pracowała w Instytucie Botaniki PAN w Krakowie do przejścia na emeryturę w 1991 r.; była awansowana na adiunkta stabilizowanego (1965).
Opublikowała łącznie 23 prace naukowe.
Medal 40-lecia Polski Ludowej (1984).
Medal jubileuszowy 100-lecia urodzin Władysława Szafera i 30-lecia Instytutu Botaniki PAN w Krakowie (1986).
Od 1972 do 1992 pełniła funkcję skarbnika Oddziału Krakowskiego PTB.

Ciekawostki

Członkini Polskiego Towarzystwa Botanicznego.
Przez wiele lat związana z Instytutem Botaniki PAN w Krakowie.
Pochowana na Cmentarzu Batowickim w Krakowie.

Udostępnij