Matylda Chorzelska
Biografia
Matylda Chorzelska urodziła się w 1892 roku w Częstochowie jako córka Ludwika i Teodozji z Borzęckich. Po maturze pracowała jako pomocniczka w aptece Franciszka Nowaki w Częstochowie. W okresie międzywojennym i w czasie wojny angażowała się w działania organizacji niepodległościowych, m.in. podczas pobytu w Kijowie; w Częstochowie działała w organizacjach kobiecych na rzecz pomocy legionistom. Należała do Polskiej Organizacji Wojskowej, a w czasie wojny polsko-bolszewickiej jako plutonowa służyła w Ochotniczej Legii Kobiet.
Studia rozpoczęła w czasie wojennych; na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim, a po wojnie kontynuowała je w Wilnie. W 1923 uzyskała dyplom magistra farmacji, będąc w gronie pierwszych absolwentów tego kierunku na Uniwersytecie w Wilnie. 30 lipca 1924 uzyskała stopień doktora na Wydziale Farmaceutycznym Uniwersytetu w Nancy na podstawie rozprawy Nouvelles methodes de dosage du potassium et le de l’acide tertiriqua. Była pierwszą kobietą na Wydziale Lekarskim USB, która uzyskała stopień doktora. Od 15 września 1923 r. do 31 sierpnia 1937 r. pracowała jako starszy asystent w Zakładzie Chemii Farmakologicznej, następnie ze względu na zły stan zdrowia przeszła na emeryturę. Ogłosiła kilkanaście prac naukowych, była m.in. współautorką podręcznika Analiza i preparatyka farmaceutyczna (Warszawa 1934, z Adamem Filemonowiczem). Za pracę Własności chłonne niektórych gatunków ziemi względem gazów trujących otrzymała w marcu 1935 nagrodę Senatu Uniwersytetu Stefana Batorego z Funduszu im. Józefa Piłsudskiego.
W okresie międzywojennym angażowała się również w działalność społeczną; w 1929 została wybrana na stanowisko wiceprezesa Związku Legionistek Polskich. W listopadzie 1938 roku wybrano ją zastępcą senatora z województwa wileńskiego (w czasie krótkiej, przerwanej wybuchem wojny kadencji Senatu w parlamencie nie zasiadła).
Zmarła w Wilnie w październiku 1943 roku z przyczyn naturalnych.