Stefan Wiktor Nikodem Gierowski
Biografia
Stefan Wiktor Nikodem Gierowski urodził się w Częstochowie w 1925 roku i dorastał w Kielcach, gdzie rodzina Gierowskich pielęgnowała tradycje inteligenckie oraz silne wpływy artystyczne - ojciec Józef był lekarzem, a wuj Antoni był malarzem i rysownikiem.
W czasie II wojny światowej włączył się do struktur ZWZ i AK, działając pod pseudonimem Hubert. W 1941 r. rozpoczął podziemne kształcenie artystyczne u Andrzeja Olesia, które przerwała przeniesina w 1944 z powodu służbowych przenosin do Inspektoratu Częstochowskiego.
Po wojnie studiował równolegle na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie i na Wydziale Historii Sztuki UJ, gdzie przygotował pracę seminaryjną pod kierunkiem nauczyciela historii sztuki. Zajęcia i rozmowy z profesorami przybliżyły mu sztukę młodej moderny i wpływy sztuki architektury.
Po zakończeniu studiów w 1948 r. wrócił do Kielc jako referent ds. plastyki w Urzędzie Wojewódzkim i prowadził ognisko plastyczne Związku Polskich Artystów Plastyków. W 1949 r. przeniósł się do Warszawy i pracował w redakcji czasopisma Wieś.
W 1955 r. zadebiutował na międzynarodowej scenie artystycznej; jego kompozycja Kocham Życie zdobyła II nagrodę na Międzynarodowej Wystawie Sztuki Młodych w Zachęcie, a obrazy Gołębnik zyskały popularność.
W 1957 r. zadebiutował w Galerii Krzywe Koło i został sekretarzem ZPAP. W kolejnych latach organizował wystawy i rozwijał kierunki sztuki nowoczesnej, m.in. Konfrontację 1960 i międzynarodowe wystawy w Paryżu, São Paulo i Nowym Jorku.
W 1961 r. podjął pracę na ASP w Warszawie jako profesor i prowadził zajęcia z malarstwa w architekturze; w 1965 otworzył własną pracownię, a jego metody nauczania były otwarte i praktyczne.
W latach 70. i 80. kontynuował rozwijanie własnej praktyki oraz kształcił ponad sto dyplomantów; w latach 1975–1981 był dziekanem Wydziału Malarstwa, a w 1983 r. został wybrany rektorem ASP, lecz nie objął stanowiska z powodu stanu wojennego.
W 1986 uzyskał tytuł profesora zwyczajnego; w 1996 przeszedł na pedagogiczną emeryturę. W 2014 został członkiem Polskiej Akademii Umiejętności, a w 2017 otwarto siedzibę Fundacji Stefana Gierowskiego. Zmarł w Konstancinie-Jeziornie w 2022 roku i został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.