Tadeusz Włodzimierz Wrzaszczyk

Syn Władysława i Longiny. Urodził się w Stradomiu (obecnie Częstochowa).

W 1948 ukończył gimnazjum ogólnokształcące Sienkiewicza i otrzymał świadectwo małej matury, a w 1950 zdał maturę. W 1956 ukończył studia na Wydziale Inżynierii i Produkcji Politechniki Warszawskiej, w latach 1954–1956 był konstruktorem w Zakładach Radiowych w Warszawie.

Od 1956 był związany z przemysłem samochodowym i należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W latach 1962–1965 był głównym inżynierem Fabryki Samochodów Osobowych. Od 23 grudnia 1970 do 23 października 1975 był ministrem przemysłu maszynowego w rządzie Józefa Cyrankiewicza i Piotra Jaroszewicza oraz w rządzie Piotra Jaroszewicza. Następnie – do 24 sierpnia 1980 – był wicepremierem i ministrem-przewodniczącym Komisji Planowania przy Radzie Ministrów w rządach Piotra Jaroszewicza i Edwarda Babiucha oraz Edwarda Babiucha.

Od 1971 do 1980 zasiadał w Komitecie Centralnym PZPR. W latach 1975–1980 był zastępcą członka Biura Politycznego KC PZPR, a w okresie od lutego do sierpnia 1980 członkiem BP KC PZPR. W latach 1976–1980 był posłem na Sejm PRL V, VI i VII kadencji, lecz złożył mandat w grudniu 1980. We wrześniu 1980 wykluczony z PZPR, w czasie stanu wojennego internowany od grudnia 1981 do listopada 1982.

Odznaczenia i wyróżnienia: Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (pozbawiony orderu w 1981), Order Sztandaru Pracy II klasy, Złoty Krzyż Zasługi, Srebrny Krzyż Zasługi, Medal 30-lecia Polski Ludowej (1974), Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” (1973), Złota Odznaka honorowa „Za Zasługi dla Warszawy” (1970, 1975), Odznaka „Zasłużony dla województwa rzeszowskiego” (1972), Wielka Złota Odznaka Honorowa na Wstędze za Zasługi dla Republiki Austrii (Austria, 1977), Wielki Oficer Orderu Infanta Henrique (Portugalia, 1976), Wielki Oficer Orderu Zasługi Republiki Włoskiej (Włochy, 1974).